دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 324

5

شاه عرب چو سوی عراق از حجاز شدشد بسته راه مهر و در کینه باز شد

ایمان به کفر و سبحه «3» به زنّار «4» شد بدل اسلام پایمال و حقیقت مجاز شد

هرجا که نیزه ای ز سری سر بلند گشت هرجا که ناوکی «5» به دلی دلنواز شد

رازی نهان نماند ز غمّازی سنان از بس که رخنه ها به دل اهل راز شد

بر جسم های پاک و بدن های چاک چاک نعل سمند «6» و خاک زمین پرده ساز شد

بنشست بس که خاک و روان گشت بس که خون هر پیکری ز

غسل و کفن بی نیاز شد

از چار سو رسید بر او ناوک سه پرچندان که شاه عرصه ی دین شاهباز شد

گردن چنان فراخت که بگذشت از سمارَمح «7» سِنان چو از سر شه سرفراز شد