دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 325

وانگه برهنه پرده نشین دختر بتول ز اورنگ «8» ناز به شتر بی جهاز «9» شد

آن دم ببست راه فلک از هجوم آه کافتاد راه قافله ی غم به قتلگاه

6

زینب چو دید پیکری اندر میان خون چون آسمان و زخم تن از انجمش «10» فزون

بی حد جراحتی، نتوان گفتنش که چندپامال پیکری، نتوان دیدنش که چون

خنجر در او نشسته چو شهپر که درهما «11»پیکان «12» از او دمیده چو مژگان که از جفون «13»

______________________________
(1)- طشت واژگون: کنایه از آسمان.
(2)- تطاول: دست درازی، تعدّی و گستاخی.
(3)- سبحه: تسبیح.
(4)- زنّار: رشته ای متّصل به صلیب که مسیحیان به گردن خود آویزند. کمربندی که زردشتیان به کمر بندند.