دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 334

چون خیمه زد ز شام به یثرب امام ناس آسوده گشت عترت پیغمبر از هراس

یعقوب اهل بیت نبی با بشیر گفت کاین مژده را به مژده ی یوسف مکن قیاس

رو در مدینه، قصّه ی یوسف بخوان به خلق وز گرگ و پیرهن سخن گوی در لباس

آمد بشیر و آمدن شه به خلق گفت آشوب حشر کرد عیان از هجوم ناس

هریک امید یار سفر کرده ای به دل تا بیندش به کام و به بخت آورد سپاس

دیدند مردمی ز مصیبت سیاه پوش دیدند خیمه ای و عزا قیرگون پلاس

آن یک ز روی خویش خراشان تُرُش جگروین یک ز موی خویش پریشان تُرُش حواس

یک کاروان ز زن همه مردانشان قتیل یک بوستان دروده ریاحینشان به داس

آن یادگار آل عبا شمع انجمن اهل مدینه واقعه پرسان به التماس

برخاست زان میان و قیامت به پا نمودیعنی بیان واقعه ی کربلا نمود