دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 344

حاوی سنندجی

حسین قلی خان متخلّص به «حاوی» شاعر شیعی ایرانی. پدرش امان اللّه خان (م 1240 ه ق) گذشته از ملکداری به شاعری نیز می پرداخت. دایی او میرزا عبد اللّه رونق، مولف «حدیقه امان اللهی» نیز ادیب و شاعر بود حسین قلی در خانواده ای که به فضل و ادب عنایت داشت و از میان آن ادیبان و شاعرانی برخاسته بودند برآمد و در همان اوان جوانی به گفتن شعر روی آورد.

وی در سرودن انواع شعر به فارسی و عربی دست داشت و در نوشتن نثر نیز از قدرتی کامل برخوردار بود.

پس از آنکه حکومت کردستان موقتا از دست خانواده اش بیرون رفت رهسپار ملک بابان در کردستان عراق گردید تا هم از مردم کناره بگیرد و هم در نزدیکی مزار ائمه ی شیعه (ع) زندگی کند، اما اقامت او در بابان بیش از یک سال نپائید و حاوی به سال 1263 ه ق در جوانی درگذشت. از حاوی اشعار فراوانی در مدح امامان شیعه به ویژه حضرت علی بن ابی طالب (ع) به جا مانده است «1»

-*-

بزرگبار خدایا بدان نخستین نورکه از صبوحی بزمت گرفت جام ظهور

که او هنوز نبی

بود و ماسوا پنهان که او هنوز جلی بود و ماسوا مستور

به دومین رقم قدرتت که با هم بودظهور قدرت و نور نخست و آن مقدور

به بضعه نبی اللّه و آن شکایت هاکه از تطاول امت کند به روز نشور