دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 374

بر پشت ذو الجناح چو بنشست، عقل گفت بی پرده جلوه گر شده بر عرش کردگار

این گفت احمد است و نشسته است بر بُراق وان گفت حیدر است و کشیده است ذو الفقار

شیرانِ غابِ «2» احمدِ مختارش از یمین میران خیل حیدر کرّارش از یسار

یک یک اجازه جو پی حرب مخالفان تا جان و سر کنند به خاک رهش نثار

هریک به سوی عرصه ی هیجا «3» قدم زدندبر بام آسمان شجاعت قدم زدند

6

فریاد «العطش» چو به گردون شد از حرم عبّاس زد به عرصه ی میدان کین عَلَم

چون آب مشک پاره همی ریخت بر زمین خون مخالفان ز دم تیغ دم به دم

دستش به تیغ کینه شد آخر جدا ز تن تقدیر دید و تن به قضا داد لا جرم

می شد چنین چو روز ازل سرنوشت اوآن روز کاش دست عطارد «4» شدی قلم