دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 380

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 2،ص:882 از پشت ذو الجناح، چو افتاد بر زمین جز تیغ کین نبود کسی بر سر حسین

خنجر چه سان ز روی پیمبر نکرد شرم؟چون بود بوسه گاه نبی، حنجر حسین

از تیغ ظالمی که دو دستش بریده باددست خدا بریده شد از پیکر حسین

بالای نیزه بود چو موسی به کوه طوربا حق به گفتگو، لب جان پرور حسین

گفتی علیّ اکبر از عرش رخ نمودشد بر سنان چو رأس علی اکبر حسین

انداخت شور و

غلغله در بزمگاه قدس آمد به عرش چون به فغان مادر حسین

زین غم هر آن که هست، دل اوست پر ملال هستی اگر چه نیست بجز ذات ذو الجلال

10

بر طرف بام فاطمه برزد علی الصباح مرغی چو ذو الجناح، خضیبش «1» به خون جناح