دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 384

آن یک گرفت جسم به خون غرقه ای به پیش وان یک کشید پیکر صد پاره ای به بر

هر سو به گریه گفت اسیری که یا اخاهر جا به ناله گفت یتیمی که ای پدر

بنگر دمی به حالت طفلان بینوارحمی به حال زار اسیران دربدر

گردید دشت کرب و بلا، کوه تا به کوه دریا ز آب چشم یتیمان خون جگر

آتش به خشک و تر زده از آه آتشین وز غم فشانده خاک عزا سربسر به سر

آنگه روان شدند به آه و فغان تمام از کربلا به کوفه و از کوفه تا به شام

13

در شام چون که آل نبی را مقام شدصبح جهان ز ظلمت اندوه شام شد

آن کس که جبرئیل بُدی بر درش مقیم وا حسرتا، خرابه ی شامش مقام شد

در مجلس یزید پلید از جفای چرخ چون جای اهل بیتِ امامِ انام شد