دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 450

ننمود کم سپهر ستمکار ذره ای با عترت رسول خدا از ستم، دریغ

یا رب، بر اهل ظلم ندانم چه ها رسدچون روز دادخواهی این ماجرا رسد

3

زین جورها که کرد سپهر پر انقلاب در حیرتم که از چه دو عالم نشد خراب

آن خیمه ای که هر سحری با صد انفعال بی رخصت اندر آن ننمودی رخ آفتاب

از تیغ ظلم لشکر بداختر یزیدبشکسته شد ستونش و بگسسته شد طناب

آن زینبی که بود نگهدار بی کسان وز اهل بیت سرور دین، فرد انتخاب

نامحرمان تیره دلش تا به شهر شام بر ناقه ی برهنه نشاندند و بی حجاب

آن سر که بود زینت آغوش مصطفی پیوسته بود تکیه گهش دوش بو تراب

ببریده شد ز خنجر کفّار، بی سبب بر نیزه شد ز کینه ی اشرار، بی حساب