دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 457

10

چون شام اهل بیت نبی را مقام شدصبح امید زینب آواره شام شد

گنج معارف ازلی بوده آن گروه نبود عجب خرابه شان گر مقام شد

آنان که در سُرادق عصمت نهان بُدنددیدارشان نظاره گه خاص و عام شد

آن را بدین ستم زده ظنّ کنیز رفت وین را بدان اسیر، گمانِ غلام شد

دردا، که دهر آل علی را ذلیل کردآوخ، که چرخ، نسلِ زنا را به کام شد

خون حرام، قوم ستم را حلال گشت آب حلال، اهل حرم را حرام شد

در طشت زر چو دید سر شاه دین حسین یکباره صبر و طاقت زینب تمام شد

با آه و گریه گفت که: «ای دهر بی نظام بنگر چگونه دین نبی بی نظام شد

ما اهل بیت ساقی کوثر مگر نه ایم؟ما دوحه ی ریاض پیمبر مگر نه ایم؟» دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 2،ص:914