دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 459

این آتش ار نه کام و زبانها بسوختی آن معنی آمدی که روانها بسوختی

حقّا که در دل کسی از درد دین بُدی زین غم چه پیرها چه جوانها بسوختی

گر راز کربلا نشدی خلق را یقین کی شرک را حجاب گمانها بسوختی؟

یک آه تشنگان اگرش رخصتی بدی یکباره، کَونها و مکانها بسوختی

ور سر زدی ز خاطر یک تن شرار خشم یکسر، پدیده ها و نهانها بسوختی

ای کاش ز آتش جگر آن گروه پاک یک جذوه «2» آمدی و جهانها بسوختی

گویی «هدایت» اخگری افتاده در دلت کز سوز این سخن همه جانها بسوختی

دارم امید آن که چو روز جزا شودزین تعزیت شفیع تو را مصطفی شود «3» ______________________________

(1)- خافقین: مشرق و مغرب.
(2)- جذوه: اخگر، پاره آتش.
(3)- دیوان منهج الهدایه.