دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 483

ترسم که چون عتاب کند سیّد جلیل بر کاینات خشم کند بهر این قتیل

6

کاش آن زمان که جسم وی از زین نگون شدی مهر فلک ز اوج فلک واژگون شدی

کاش آن زمان که تشنه لب آن خسته داد جان چون قبطیان بر اهل زمین آب خون شدی

کاش آن زمان که خیمه ی او بی ستون فتادنُه خیمه ی سپهر برین بی ستون شدی

کاش آن زمان که شد به فلک آهِ اهل بیت روی جهان ز خشم خدا قیرگون شدی

کاش آن زمان که از حرکت ماند رخش اواین توسن کبود فلک بی سکون شدی

کاش آن زمان که دشمن او شد عنان گسل از کف عنان هستی مردم برون شدی

در حیرتم که کیفر این فعل شوم راگر حلم حق درنگ نمی کرد، چون شدی

گر رحمت خدا نه به خشمش سبق گرفت عالم تلف ز شومی آن قوم دون شدی