دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 486

مسلم گمان نمود که احمد رود به عرش ترسا خیال کرد که عیسی بود به دار

از هم بریخت مایه ی ترکیب آب و خاک از کار ماند واسطه ی عقد هفت و چار

هم کاخ بی ثبات زمین گشت بی سکون هم چرخ کج مدار فلک ماند از مدار

هم تازه خون ناب بجوشید از زمین هم تیره آفتاب برآمد ز کوهسار

آن خیمه ای که صاحب او بود جبرئیل شد مشتعل ز کید شیاطین نابکار

چون چرخ پر ستاره عیان گشت در نظرآن خرگه رفیع ز آمد شدِ شرار

اطفال نازپرور و نسوان محترم گشتند بی جهاز به جمّازه ها سوار

گفتی که عرصه ی عرفاتست کربلااحرامیان برهنه، قطار از پی قطار

آن محرمان نموده به بر جامه ی سیاه تا جانب منی شده یعنی به قتلگاه

9