دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 514

بیمناکان پی خون ریختنش گشته دلیربرق شمشیر همی تافت به برق شمشیر

سرش از تن ببریدند و بلرزید فلک جان «جیحون» ز غمش عیش ربا شد ز مَلَک ______________________________

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 2،ص:936

عبد الجواد جودی خراسانی

اشاره

عبد الجواد جودی متخلّص به «جودی» از شاعران و شیفتگان اهل بیت (ع) است. تاریخ ولادت او مشخص نیست و همین قدر معلوم است که در نیمه ی دوم قرن دوازدهم هجری متولد شده است. جودی از مردم عنبران «1» است.

نوشته اند که وی مغازه ی قنادی داشته و از این طریق امرار معاش می کرده است. وی طبعی بلند و روحی آزاد داشته و هرگز مدح سلاطین را نگفته و با قناعت روزگار می گذرانید و بخاطر عشق عمیق به اهل بیت (ع) موضوع تمام اشعارش مدح و مرثیه آل محمد (ص) می باشد.

اشعار وی در اوزان و قالب های متعدّد و متنوع سروده شده است و از استحکام و انسجام قوی برخوردار و مزیّن به صنایع لفظی و معنوی می باشد و آیات و قصص قرآنی، احادیث و روایات که به صورتهای تلمیح و اقتباس و ترجمه در اشعار وی به کار رفته است، گواهی بر دانش قرآنی و حدیثی وی می باشد. قسمت اعظم اشعار جودی پیرامون واقعه کربلا و پیامدهای آن است که تحت عنوان «از مدینه تا مدینه» دویست صفحه از دیوان او را شامل می شود.

اشعار وی عاری از تعقید و پیچیدگی و ساده و سلیس و در خور