دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 542

صفحه 542

(1)- بدا (بداء): ظاهر شدن، پیدا شدن رأی دیگری در امری، ایجاد رأیی برای خالق به جز آنچه که قبلًا اراده ی وی بر آن تعلّق گرفته بود. (آیت بدا) اشاره است به آیه ی 39 سوره رعد «یَمْحُوا اللَّهُ ما یَشاءُ وَ یُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْکِتابِ» خداوند هر چه را بخواهد محو و هر چه را بخواهد اثبات می کند و امّ الکتاب نزد اوست.

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 2،ص:947 ابر بلا برآمد و بر خاک خون گریست باد فنا وزید و هوا پرغبار شد

حورا چو گل به خلد برین جامه بردریدرضوان دلش چو لاله ز غم داغدار شد

از دود آه پردگیان چرخ شد سیاه وز خون زمین ماریه چون لاله زار شد

گریان ز پرده دختر زهرا برون دویدزهرا به خلد

از غم دل بی قرار شد

اسبی که بود سبط پیمبر بر او سوارناگاه سوی خیمه روان بی سوار شد

آمد به سوی خیمه چو با زین واژگون از دیده ی سپهر ز اندُه چکید خون

6

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه