دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 549

داس عناد و تیشه ی بیداد ناکسان نگذاشت سرو و گل به گلستان مصطفی

کردند این معامله با عترت از چه روی با امت این نبود چو پیمان مصطفی

ترسم که دست خلق به یکباره زین گناه گردد جدا ز گوشه ی دامان مصطفی

تا بوده این جهان به جهان این بلا نبوددرد و غمی چو درد و غم کربلا نبود

13

در موقف حساب چو وقت جزا شوددر پیشگاه عدل ندانم چه ها شود

آه از دمی که پیش ترازوی عدل و دادروز نشور عرضِ صواب و خطا شود

دوزخ شود ز آتش غیرت چو حمله ورترسم عنانش از کف مالک رها شود

زهرا چو دادخواه شود تا به پای عرش روی زمین چو لُجّه ی «3» خون از بُکا «4» شود

خیزد ز خاک با تن بی سر چو شاه دین بر پا دوباره واقعه ی کربلا شود