دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 555

3

گفت ای گروه هر که ندارد هوای ماسر گیرد و برون رود از کربلای ما

ناداده تن به خواری ناکرده ترک سرنتوان نهاد پای به خلوت سرای ما

تا دست و رو نشُست به خون، می نیافت کس راه طواف بر حرم کبریای ما

این عرصه نیست جلوه گه روبه و گرازشیرافکن است بادیه ی ابتلای ما

همراز بزم ما نبود طالبان جاه بیگانه باید از دو جهان آشنای ما

برگردد آن که با هوس کشور آمده سر ناورد به افسر شاهی گدای ما

ما را هوای سلطنت مُلک دیگر است کاین عرصه نیست در خور فرّ همای ما

یزدان ذو الجلال، به خلوت سرای قدس آراسته ست بزم ضیافت برای ما

برگشت هر که طاقت تیر و سِنان نداشت چون شاهِ تشنه، کار به شمر و سَنان نداشت