دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 558

6

استاد در برابرِ آن لشکر عبوس چون شاه، نیمروز، بر آن اشهب شموس «1»

گفت ای گروه هین منم آن نور حق کزوتابیده بر سَجَنجَلِ «2» صبح ازل عکوس

بر درگه جلال من ارواح انبیابنهاده بر سجود سر از بهر خاکبوس

مُرسل منم به آدم و آدم مرا رسول سایس منم به عالم و عالم مرا مَسوس

سلطان چرخ «3» را که مدار جهان براوست من داده ام جلوس بر این تخت آبنوس

در عرصه گاه کین که ز برق شهاب تیردیو فلک گزد ز تحیر لب فسوس

گردد ز خون بسیط زمین معدنِ عقیق گیرد ز گرد روی هوا رنگِ سندروس «4»

افتد ز بیم لرزه بر ارکان کن فکان آرم چو حیدرانه بر اورنگ زین جلوس

بر خاکپای توسنِ گردون مسیرِ من ناکرده تیغ راست، سجود آورد رؤوس