دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 564

ای چرخ سفله، داد از این دور واژگون عرش خدای ذو المنن و پای شمر دون؟!

11

چون شاه تشنه، ظلمت ناسوت کرد طی بر آب زندگانی جاوید برد پی

در راه حق فنا به بقا کرد اختیارتا گشت وجه باقی حق بعدَ کلّ شی «1»

زد پا به هرچه جز وی و سر داد و شد روان تا کوی دوست بر اثر کشتگان حیّ

چون گشت جلوه گر سر او بر سر سنان شد پر نوای زمزمه ی طور نای و نی

شور از عراق گشت بلند آن چنان که بردکافر دلان ز یاد تمنای ملک ری

پاشید آن قلاده ی دُرهای شاهواراز هم چو برگهای خزان از سَموم دی

گفتی رها نمود ز کف دختران نعش از انقلاب دور فلک دامن جُدَی

آن یک، نهاد رو سوی میدان که «یا ابا»وان یک، کشید در حرم افغان که «یا اخی»