دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 567

این لاله ی شکفته که زهرا ز داغ اوچون گل نموده چاک گریبان، حسین توست

این شمع کشته از اثر تندباد جورکش بی چراغ مانده شبستان، حسین توست

این شاهباز اوج سعادت که کرده بازشهپر به سوی عرش ز پیکان، حسین توست»

آنگه ز جور دور فلک با دل غمین رو در بقیع کرد که ای مام بی قرین

14

«داد آسمان به بادِ ستم خانمان من تا از کدام بادیه پرسی نشان من

دور از تو از تطاول گلچین روزگارشد آشیان زاغ و زغن گلستان من

گردون به انتقام قتیلان روز بدرنگذاشت یک ستاره به هفت آسمان من

زد آتشی به پرده ی ناموس من فلک کاید هنوز دود وی از استخوان من

بیخود در این چمن نکشم ناله های زارآن طائرم که سوخت فلک آشیان من