دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 573

19

عنقای قاف را هوس آشیانه بودغوغای نینوا همه در ره بهانه بود

جایی که خورده بود مِی آنجا نهاد سردُردی کشی که مست شراب شبانه بود

یکباره سوخت ز آتش غیرت هوای عشق موهوم پرده ای اگر اندر میانه بود

در یک طبق به جلوه ی جانان نثار کردهر درّ شاهوار کش اندر خزانه بود

نامد بجز نوای حسینی به پرده راست روزی که در حریم «الست» این ترانه بود

باللّه که جا نداشت بجز بی نشان در اوآن سینه ای که تیر بلا را نشانه بود

کوری نظاره کن که شکستند کوفیان آیینه ای که مظهر حُسن یگانه بود

نی نی که وجه باقی حق را هلاک نیست صورت به جاست، آینه گر رفت باک نیست

20