دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 754

باز محرم شد و لوای «2» ماتم به پاست ماتم سلطان عشق شهید کرب و بلاست

به عرش «3» و خلد برین فرقه ی کروبیّان «4»حلقه ی ماتم زده، صاحب ماتم خداست

پیمبران سر به سر لباس نیلی «5» به برشال عزای سیاه به گردن مصطفی «ص» است

موی کنان در زمین زنان ماتم زده مویه کنان «6» در سماء حضرت خیر النساست

ز جور اعدای دون گشته فلک نیلگون طشت افق پر ز خون از جگر مجتبی «7» ست

سفر نما از حجاز، بساز ساز عراق شور حسینی ببین بلند از نینواست

به قتلگاه اندرآ، جلوه ی عشاق بین یکی جدا دست او، یکی سر از تن جداست

یکی به چشمان او نشسته پیکان تیریکی ز ظلم عدو بریده سر از قفاست

یکی مکیدست تیر به جای پستان شیریکی ز خون گلو چو سرو گلگون قباست