دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 761

آنان که بود صد چو سلیمان غلامشان بنیاد عمرشان همه بر باد کرده ای

ای تشنه لب ثواب شهیدت دهند اگرخوردی چو آب از لب او

یاد کرده ای

حاصل به غیر باد نداری چو نی «طرب»از جور چرخ هرچه تو فریاد کرده ای

داد از تو و جفای تو ای آسمان دون یکباره زین الم نشدی از چه سرنگون؟

3

چون شد گه شهادت سلطان کربلاافتاد شور و لرزه در ارکان کربلا

طوفان غم رسید چو بر کشتی حسین خون گریه کرد نوح به طوفان کربلا

چوگان زلف چون علی اکبر ز هم گشودبس سر چو گو فتاده به میدان کربلا

برخاست چون جرس ز پی کاروان شام افغان کودکان ز بیابان کربلا