دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 767

رخها سرختر ز گل از تاب تشنگی بر خاک راه زرد چو برگ خزان فتاد

دیر مغان به رتبه فزونتر شد از حرم آن شاه را گذر چو به دیر مغان فتاد

خورشید آسمان نبی چون افول یافت از شش جهت خروش به هفت آسمان فتاد

ای کربلا ز شور تو اشکم رود ز چشم ای نینوا ز سوز تو سوزم به جان فتاد

تنها نه دیده ی «طرب» از غصّه خون گریست بنگر که خون ز چشم شفق چرخ چون گریست

7

از یاد تشنگان دل ریشم کباب شدای دیده خون ببار اگرت قطع آب شد

ای روزگار از ازل این داشتی بناکآباد از تو شام و مدینه خراب شد

تنها نسوخت جان من از این غم ای عجب زین غم کباب جان همه شیخ و شاب شد

باد صبا ز کاکل اکبر گذر نموددر چین گذشت و چین همه پر مشک ناب شد