دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 778

خاکستر و سنگ مردم شام کردند نثار سر، ز بامت

بر نی چو مه دو هفته کردندانگشت نمای خاص و عامت

در بزم شراب، آسمان کردزهر غم و ابتلا به جامت

فرزند حرامزاده ی هندپوشید نظر ز احتشامت

شد مست و به چوب خیزران کردآزرده لبان لعل فامت

شد روز به پیش چشم زینب چون شام ز رنج صبح و شامت «2» ***

ماه محرّم:

ای از ازل ز داغ تو آدم گریسته آدم نه بلکه جمله ی عالم گریسته

تا روز حشر دیده ی حواست اشکباردر ماتم تو بس که دمادم گریسته

یک سر خلیل کرده فراموش از ذبیح در نار ابتلای تو از غم گریسته