دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 809

به شهربند رضا تا نهاد پای شکیب شد از رضای خدا شاه شهربند رضا

غزا چو کرد به راه خدا به یاری دین در آن غزا قدر آمد مطیع او چو قضا

ز مدح آن شه این بنده ی کم از ذرّه چو آفتاب بود در میانه ی شعرا

اگر که شعر «سها» به درش شود مقبول شود به روشنی آفتاب شعر سها «1»

رباعی:

در ماه محرّم و صفر ای دل من در خانه نشین با غم و اندوه و محن

آنگاه ز سوز سینه در سرّ و علن گاهی به حسین گریه کن گه به حسن «2»

______________________________
(1)- برگزیده دیوان سه شاعر اصفهان؛ ص 919 و 920.
(2)- همان؛ ص