دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 823

چون عاشقان عرش به سیر جنان شتافت چون طائرانِ خلد ره آشیان گرفت

دشمن گرازوار، گریزان شد از هراس خاتم شبیه خاتم پیغمبران گرفت

لب تشنه جان سپرد لب آب، آن که خضرز آب دهانش زندگی جاودان گرفت

شهزاد چون سوار بر اسب عقاب شدبابش پیاده دست سوی آسمان گرفت

گفت: «ای خدا، تو شاهدی اینک که راه رزم بر ناکسان، پیمبر آخر زمان گرفت

آن پیکری که زینت آل رسول بوداز هر کنار تیر بلا در میان گرفت

اینک علیِّ اکبرم از ظلم و کین کُشندقوم رسول بین، که رسول امین کُشند»

5

آه از دمی که غرقه به خون در برابرش افتاده دید قامت زیبای اکبرش

یک جا به خاک خفته جوانان مهوشش یک سو به خون تپیده علمدار لشکرش