دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 825

چون تشنه لب شهید شدی از ره جفابعد از تو خاک بر سر دنیای بی وفا»

6

از یاوران حیّ «2» چو تهی شد خیام وی وز بهر وی نماند کس از یاوران وی

طی شد بساط صبر حسین آن زمان که دیدکو را بساط هستی اصحاب گشته طی

شه چون جُدَی ستاده و برگرد او عیال چون فرقدان دو دیده گشادند بر جُدَی

آمد به سوی خیمه ی عباس و اکبرش خالی فتاده دید چو بستان به فصل دی

______________________________
(1)- عقاب: اسب حضرت علی اکبر (ع).
(2)- حیّ: در اینجا ظاهرا به معنی قوم و قبیله است.

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 2،ص:1050 گفتا بیا که موسم افغان و زاری است گفتا بیا که جای تو خالیست یا بُنَّی