دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 829

با هیچ آفریده روا نیست آنچه شمربا بهترین سلاله ی ختمی مآب کرد

آنان که بود از رُخشان مهر در حجاب بر اشتران سوار، فلک بی حجاب کرد

سبط نبی، پناهِ عجم، سیّدِ عرب لب تشنه جان سپرد لب آب، تشنه لب

9

افتاد چون گذار اسیران به قتلگاه شد گریه تا به ماهی و شد ناله تا به ماه

هم غرقه گشت پیکر ماهی ز سیل اشک هم تیره گشت آینه ی مه ز دودِ آه

جمعی گشاده روی در افغان «یا أبا»قومی پریش موی به فریاد «یا اخاه»

از گریه گشت دیده ی کروبیّان سپیداز مویه گشت چهره ی قدّوسیان سیاه

گفتا سکینه مویه کُنان موکَنان به باب کامشب کجا بریم من و خواهران پناه

یک کاروان صغیر چه گوئیم و یک گروه یک خاندان اسیر چه سازیم و یک سپاه