دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 845

سید سجاد فرمود این نه شرط عهد ماست گو که هرکس حفظ خود زین شعله نیران کند

عمه جان گو بی کسان را سر سوی صحرا نهندهرکه با خود کودکی را برده و پنهان کند

آن زنان و کودکان رفتند و زینب بازماندتا که از بیمار رفع شعله ی عدوان کند

عابدین فرمود کای زینب به صحرا کن فرارتا مبادا آتش داغ منت بریان کند

گفت زینب کای به گیتی از حسینم یادگارگر شود دور از تو زینب به که ترک جان کند

من ندانم بر عیال اللّه آن شب چون گذشت آه باید شیعه دامن ز اشک پر مرجان کند «3» ***

مثنوی:

چون علی اکبر شبیه مصطفی نور چشم انبیا و اولیا

دید کان سلطان اقلیم وجودخالق جان، مالک غیب و شهود

ماند تنها همچو ذات پاک خویش از غم احباب حال او پریش