دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 852

تا زین سپس چه آیدش از کوفیان به سرمهمان کوفیّان به فغان از مدینه رفت

امروز مگر از مدینه شد روان رسول یا خود بتول، اشک فشان از مدینه رفت

نی نی نه مصطفی که علی اکبر حسین بگذشته از سر و تن و جان از مدینه رفت

نی نی نه فاطمه که گل باغ فاطمه زینب چو گل ز باد خزان از مدینه رفت

با طلعتی چو ماه شب چارده روان عبّاس همچو جان جهان از مدینه رفت

قاسم چو لاله، تازه جوانان شهر رابنهاده داغ بر دلشان از مدینه رفت

اصغر وداع گفته ز طفلان همزبان بر تیر عشق گشته نشان از مدینه رفت

هرگز شنیده ای که شتابد کسی به مرگ این قوم، با شتاب چنان از مدینه رفت

هرگز ندیده چشمی و نشنیده گوش کس قومی روان و مرگ شتابان ز پیش و پس

4