دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 881

لیل عاشورا که از غوغا و شورعاشقان را بود چون روز نشور

تا سحر چون چشم بی خواب حسین خواب رفت از چشم اصحاب حسین

جمع بر اطراف آن شمع طرازجمله چون پروانه در سوز و گداز

عاشقان را آن شب از خود فصل بودروزشان در مرگ روز وصل بود

چون پدید آمد ز مشرق صبحدم شاه عشق از خیمه بیرون زد قدم

تافت از برج حرم خورشیدوش چون نجوم اصحاب محو از پرتوش

دید ناگه آن شه خُلّت «1» نشان کربلا را قلزمی آتش فشان

گرد آتش یافت چون دودی سیاه در تهاجم اهل دوزخ را سپاه

چون نبودش غیر نور حق به

دیدهم به دیدش نار نور آمد پدید