دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 884

زین سبب آن احد نیکو فنون خواند «جُنْدُ اللّه» را از «غالِبُونَ» «2» ***

رباعیات:

شاهی که عنان عالمش بود به دست بر ناقه ی بی عنان شدش اوج نشست

این مفخر اولیا پس از ختم رسل معراج به ناقه کرد زین عالم پست ***

از عقده ی دل هرآنچه بودش بنهفت یک باره به سیل گریه آن عقده شگفت

اشکش چو ستاره بود بر ماه جمال و آن نیّر پیکرش مخاطب شد و گفت ***

تا نیک یقین کند که

این کشته ی کیست با دیده ی معرفت در آن تن نگریست

عریان بدنی بدید کز تیغ و سنان اعداد جراحتش هزار است و دویست ***

چون دید سرش بریده از راه قفاست و آن پیکر انورش لگدکوب جفاست