دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 886

آن فانی در خدا که باقی به خداست خلّاق فنا و شمس انوار بقاست

او دامنش از گرد مصیبت پاکست بر او چه مصیبت که مصیبت بر ماست ***

ای روح خدا که چشم دل مایل تست و آئینه ی آنچه هست هستی دل تست

احیا همه از تو حیّ و این مرده دلان گویند که شمر بی حیا قاتل تست ***

ای سرّ خدا که دیده هر ذی بَصَرت گردیده ولی ندیده کوته نظرت

می خواست خدا که سرّ خود فاش کندانگشت نما بر سر نی کرد سرت ***

ای کشته که هستِ خلق از هستی تست سر دادی و در سر تو سرمستی تست

در دست تو سر رشته ی هستی ست حسین وین دستِ پُر از پَرِ تهی دستی تست ***

ای دست خدا که در

سرت سرّ خداست برگو سرت از بدن به دست که جداست