دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 893

همّت والای تو برده ز عنقا سبق جز به تو زیبنده نیست قبّه ی قاف قدم

سرو سهی سای تو تا که در آمد ز پای شاخه ی طوبی شکست پشت مرا کرد خم

رایت منصور تو تا که نگونسار شدزد شرر آه من بر سر گردون عَلم

صبح جمال تو شد تیره چه در خاک و خون بار عیال مرا بست سوی شام غم

قبله ی روی تو رفت به بارگاه قبول ریخت ز نامحرمان حرمت اهل حرم

دست تو کوتاه شد تا که ز تیغ جفاشد سوی خرگاه من بلند دست ستم

ای که گذشتی ز جان ز بهر لب تشنگان خصم ببین در حرم روان چه سیل ارم

پس از تو ای جان من جهان فانی مبادبی تو مرا یک نفس ز زندگانی مراد «1»

***

فی لیله عاشوراء: