دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 905

رکن یمان و کعبه ی ایمان، که از صفادر سعی شد ز مکّه به عنوان کربلا

لبیّک بر زبان، به سر دست، نقد جان روی رضا به سوی بیابان کربلا

چون نقطه در محیط بلا ثابت القدم گردن نهاد بر خطّ فرمان کربلا

بر ما سوای دوست، سرِ آستین فشاندآسوده سر نهاد به دامان کربلا

سر بر زمین گذاشت که تا سربلند شدوز خود گذشت تا ز خدا بهره مند شد

3

ارباب عشق را چو صلای بلا زدنداوّل به نام عقل نخستین صلا زدند

جام بلا به کام «بلی» گو شد از الست سنگ بلا به جانب بانگ بلی زدند

تاج مصیبتی که فلک تاب آن نداشت بر فرق فرقدان شه لافتی زدند

پس بر حجاب اکبرِ ناموس کبریاآتش ز کینه های نهان بر ملا زدند