دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 907

ماء معین چو زهر شود در مذاق دهرگر از لبان تشنه ی او لب بهم زنند

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 2،ص:1079 وز شعله ی سرادق گردون قباب اوبر قبّه ی سرادق گردون علم زنند

سیل سرشک و اشک دمادم روان کنندگر ز اشک چشمِ سیّد سجّاد دم زنند

تا حشر دل شود به کمند غمش اسیرگر ز اهل بیت او سخن از بیش و کم زنند

کلک قضاست از رقم این عزا کلیل لوح قدر فرو زده رخساره را به نیل

5

سهم قدر ز قوس قضا دلنشین رسیددر مرکز محیط رضا تیرکین رسید

کرد آن سه شعبه نقطه ی توحید را دو نیم وز شش جهت فغان به سپهر برین رسید

سرّ مصون ز مکمن غیب آشکار شدزان ناوکی که بر دل حقّ مبین رسید

بازوی کفر و طعنه ی کفار شد قوی زان طعنِ نیزه ای که به پهلوی دین رسید