دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 910

هر بی دلی به ناله شد از داغ لاله ای هر بلبلی به یاد گلی در فغان فتاد

ناموس حق ز جلوه ی طاووس کبریا «2»گشت آنچنان که مرغ دلش ز آشیان فتاد

قُمری صفت بر آن گل گلزار معرفت نالید آنقدر که ز تاب و توان فتاد

یاقوت خون ز جَزْع یمانی بر او فشاندیادش چو زان عقیقِ لب دُر فشان فتاد

پس کرد روی خویش سوی روضه ی رسول«کای جدّ تاجبخش من ای رهبر عقول

8

این لؤلؤ تر و دُر گلگون حسین توست وین خشکْ لعلِ غرقه ی در خون حسین توست

این مرکز محیط شهادت که موج خون افشاند تا به دامن گردون حسین توست

این نیّری که کرده به دریای خون غروب وز شرق نیزه سر زده بیرون حسین توست

این مصحف حروف مقطّع که ریخته اجزای او به صفحه ی هامون حسین توست