دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 914

بنیاد عدل و داد، بسی داده ای به بادزین پایه ی ستم که تو بنیاد کرده ای

تا داده ای، به دشمن دین کام داده ای یا خاطری ز نسل خطا شاد کرده ای

از دوده ی معاویه و زاده ی زیادتا کرده ای، به عیش و طرب یاد کرده ای

آبی نصیب حنجر سرچشمه ی حیات از چشمه سارِ خنجر فولاد کرده ای

سر حلقه ی ملوک جهان را به عدل و داددر بندِ ظلم و حلقه ی بیداد کرده ای

ای کج روش، به پرورش هر خسی بسی جور و جفا به شاخه ی شمشاد کرده ای

تا برق کین به گلشن ایمان و دین زدی آفاق را چو رعد، پر از داد کرده ای

چون شکوه ی ترا به درِ داور آورنددود از نهاد عالم امکان برآورند

12

خاموش «مفتقر» که دل دهر آب شدوز سیل اشک، عالم امکان خراب شد