دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 915

خاموش «مفتقر» که از این شعرِ شعله بارآتش به جان مرد و زن و شیخ و شاب شد

خاموش «مفتقر» که از این راز دلگدازصاحبدلی نماند مگر دل کباب شد

خاموش «مفتقر» که ز بوق نفیر خلق دود فلک برآمد و خرق حجاب شد

خاموش «مفتقر» که بسیط زمین ز غم غرق محیط خون شد و در اضطراب شد

خاموش «مفتقر» که ز بی تابی ملک چشم فلک سرشکْ فشان چون سحاب شد

خاموش «مفتقر» که ز دود دل مسیح خورشید را به چرخ چهارم نقاب شد

خاموش «مفتقر» که در این ماتم عظیم آدم به تاب آمد و خاتم ز تاب شد

کس جز شهید عشق وفائی چنین نکردوز دل قبول بار جفائی چنین نکرد «1» ______________________________

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 2،ص:1082