دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 925

برگو مگر که شور قیامت شد آشکارگویا هلال و غرّه ی ماه محرّم است

این نوحه بهر ماتم سبط پیمبر است وین ناله در مصیبت فرزند خاتم است

آن گوهر یگانه، شهنشاه نشأتین فرزند احمد و علی و فاطمه، حسین

2

آن دم که در الست به جانها بلا زدنداوّل بلا به جان همه انبیا زدند

نزدیک شد نشور ز فریاد جبرئیل ضربت چو بر سر علی مرتضی زدند

زان در که زد به پهلوی خیر النسا عدویکباره ضربتی به دل ماسوا زدند

دشمن ز کین به کام حسن ریخت جام زهروز آن، شرر به قلب رسول خدا زدند

پس آتشی که شعله ی آن هست تا به حشردر کربلا به خیمه ی آل عبا زدند

نوعی ستم رسید به آل نبی ز خصم گفتی قلم به جرم همه اشقیا زدند