دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم جلد 2 صفحه 976

زین العباد، حجّت حق، آیت خدای تب دار و بیقرار وز مرگ پدر فگار

یک سوی ابن سعد لعین سرخوش غروربر اسب جهل و کبر و شقاوت بُدی سوار

شد حمله ور سپاه و به یغما گشود دست تا از خیام پاک ربایند هر چه هست

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 2،ص:1105

11

آتش زدند بر حرمی کز سر شرف جبریل بر درش پی تعظیم جبهه سود

چون شعله از خیام طهارت بلند شدغیر از فرار چاره ای از بیم جان نبود

گشتند چون نجوم پراکنده تا که خصم دست تجاوز از پی تاراج برگشود

آن قوم کینه توز ز اولاد مصطفی از گوش گوشواره و معجر ز سر ربود

چون مرغ بال خسته و بی آشیانه ای رنجور و پرشکسته نه آب و نه دانه ای