- پیشگفتار [: استاد بهاء الدین خرمشاهی] 1
- امام حسین در قرآن کریم 1
- * تکمله 5
- مقدمه نویسنده 7
- مدخلی بر مرثیه سرایی 21
- مرثیه سرایان اهل بیت (ع) 31
- اشاره 31
- امام سجّاد (ع) 35
- حضرت زینب (س) 39
- *** رباب (س) 41
- *** سکینه (س) 44
- *** ام البنین 46
- *** ام لقمان 50
- رثا و نوحه سرایی: 52
- [عمده ترین موضوعات مطرح در شعر این دوره چنین است:] 52
- فصل اول مرثیه سرایان دوره اول (قرن اول تا پایان قرن سوم هجری) 52
- اشاره 52
- ندامت و پشیمانی: 53
- هجو بنی امیه و دعوت به خونخواهی حسین (ع): 53
- یحیی بن حکم 54
- [شعرای این دوره] 54
- بشیر بن جذلم 55
- عبید اللّه بن حرّ جعفی 57
- مصعب بن زبیر 60
- عقبه بن عمرو السّهمی 62
- عبد اللّه بن زبیر اسدی 64
- فضل بن عبّاس بن ربیعه 67
- ابو الرُّمیح خزاعی 68
- ابو الاسود الدؤلی 70
- فضل بن عبّاس بن عتبه 71
- عوف ازدی 73
- سلیمان بن قتّه 75
- سفیان بن مصعب عبدی کوفی 78
- فرزدق 87
- اشاره 87
- قصیده فرزدق در مدح امام سجاد (ع): 88
- کمیت بن زید اسدی 101
- اشاره 101
- اشعار هاشمیات «1»: 105
- جعفر بن عفّان طائی 120
- سیّد اسماعیل حمیری 122
- منصور نمری 133
- امام شافعی 138
- فضل بن الحسن بن عبید اللّه بن العبّاس (ع) 144
- دیک الجنّ 145
- خالد بن معدان طائی 150
- دِعبل خُزاعی 152
- اشاره 152
- آثار دعبل: 156
- قصیده مدارس آیات: 158
- قصیده رائیه: 189
- قصیده دائیه: 195
- قصیده ای در رثاء حسین شهید: 199
- قصیده ای دیگر در رثای حسین (ع): 201
- فضل بن محمّد 204
- علی بن محمّد بسّامی 206
- علی بن الحسن 209
- افوَه حِمّانی «1» 210
- عمده ترین موضوعات مطرح در شعر این دوره چنین است: 212
- رثا و نوحه سرایی: 212
- فصل دوم مرثیه سرایان دوره دوم (قرن چهارم تا پایان قرن ششم هجری) 212
- اشاره 212
- مشارکت بنی عباس در جرائم بنی امیه: 213
- تحول در کیفیت خونخواهی شهدای کربلا: 213
- صنوبری 214
- [شعرای این دوره] 214
- اشاره 215
- مرثیه امیر المؤمنین و فرزند شهیدش: 221
- مرثیه ابا عبد اللّه الحسین (ع): 223
- در رثای حسین شهید (ع): 226
- مدح اهل بیت (ع): 230
- ابو القاسم زاهی 230
- اشاره 230
- مرثیه ی حسین شهید (ع): 236
- مدح اهل بیت (ع): 242
- اشاره 243
- ابو فراس حمدانی 243
- قصیده ی شافیه: 245
- قصیده هائیه: 256
- اشاره 265
- ابو الفتح کشاجم «1» 265
- مرثیه ی آل رسول (ص): 267
- مدح آل رسول (ص): 273
- در دوستی و ولاء علی (ع): 275
- در رثای اهل بیت پیامبر (ص): 277
- ابن هانی اندلسی 285
- ناشی صغیر 290
- اشاره 290
- قسمتی از قصیده بائیه در ثنای اهل بیت (ع): 293
- مدح اهل بیت: 295
- سعید بن هاشم خالدی 300
- اشاره 302
- جوهری 302
- مدح اهل بیت (ع): 303
- در رثای حسین شهید (ع): 308
- اشاره 314
- صاحب بن عبّاد 314
- قصیده ای در اعتقادش به شیعه اثنی عشری: 316
- مدح علی (ع): 320
- مدح اهل بیت (ع): 321
- رثای حسین شهید (ع): 325
- محمّد بن هاشم خالدی 330
- ابو محمّد عونی 331
- اشاره 331
- مدح اهل بیت پیامبر (ص): 332
- در رثای حسین شهید: 334
- مدح اهل بیت (ع): 339
- مرثیه ی سیّد الشهدا (ع): 341
- اشاره 342
- ابن حمّاد 342
- مرثیه ی سید الشهداء (ع): 343
- مدح اهل بیت (ع): 346
- رثای حسین بن علی (ع): 351
- رثای حسین شهید: 374
- ابو نصر بن نبّاته 382
- سیّد رضی 383
- اشاره 383
- ابیاتی از قصیده سیّد مرتضی در سوگ برادرش سیّد رضی: 387
- در سوگ سیّد الشّهداء (ع): 388
- مرثیه ی سیّد الشّهداء: 398
- قصیده: 411
- قصیده: 418
- اشاره 429
- سیّد مرتضی 429
- در سوگ سیّد الشّهداء (ع): 431
- قصیده: 440
- قصیده: 451
- قصیده: 455
- قصیده: 464
- قصیده: 465
- ابو محمّد صوری 466
- اشاره 466
- مدح اهل بیت: 467
- مرثیه ی اهل بیت (ع): 470
- مهیار دیلمی 476
- رثای حسین (ع): 477
- اشاره 477
- رثای اهل بیت (ع): 485
- رثاء و ماتم اهل بیت (ع): 490
- در رثاء علی (ع) و فرزند شهیدش (ع): 500
- مدح اهل بیت (ع): 509
- ابو العلاء معرّی 525
- زید بن سهل موصلی نحوی 531
- امیر عبد اللّه خَفاجی 532
- المؤید فی الدّین 534
- ابن جبر المصری 535
- اشاره 535
- مدح اهل بیت (ع): 536
- یحیی حصکفی 556
- اشاره 558
- حسن بن علی زبیر 558
- رثای حسین «ع»: 558
- ابن العودی 560
- اشاره 561
- قصیده: 572
- اشاره 576
- قاضی جلیس 576
- رثای سید الشهداء (ع): 578
- اشاره 582
- طلائع بن رزیک 582
- رثای اهل بیت (ع): 587
- ابن مکّی نیلی 592
- اشاره 593
- مدح رسول اللّه و اهل بیت او: 594
- مدح علی بن ابیطالب (ع): 596
- صَرَّدُر 598
- اشاره 600
- خطیب خوارزمی 600
- رثای امیر المؤمنین علی (ع) و فرزندانش: 601
- فقیه عمّاره یمنی 606
- اشاره 606
- قصیده: «7» 607
- قطب الدّین راوندی 614
- ابن الصیّفی 618
- ابن تعاویذی 620
- ابن معلم واسطی 628
- احمد بن عیسی هاشمی 632
- صفوان بن ادریس مرسی 633
- اشاره 635
- فصل سوم مرثیه سرایان دوره سوم (قرن هفتم تا پایان قرن نهم هجری) 635
- عمده ترین موضوعات مطرح در شعر این دوره عبارتند از: 635
- رثا و نوحه سرایی: 636
- عمومیت شعر حسینی: 636
- تحوّل در هجو بنی امیّه و بنی عبّاس: 636
- امید ثواب در مرثیه سرایی: 637
- [شعرای این دوره] 638
- ابن سناء الملک 638
- ابو الحسن المنصور باللّه 639
- علی بن مقرب 644
- عبد الرّحمن کتّانی 646
- کمال الدّین شافعی 647
- اشاره 647
- مدح اهل بیت پیامبر: «1» 651
- ابن ابی الحدید معتزلی 656
- اشاره 656
- قصیده علویه: 659
- ابو الحسین جزّار 733
- بهاء الدین اربلی 735
- در منقبت اهل بیت پیامبر (ص): 736
- اشاره 736
- اشاره 742
- علاء الدین علی حلّی 742
- در سوگ حسین (ع): 755
- قصاید هفت گانه: «1» 755
- اشاره 755
- ابو الحسن الخلیعی 755
- رثای مسلم بن عقیل: 767
- مطلع قصیده ها: 771
- ابن الوردی الشافعی 780
- حسن آل أبی عبد الکریم «حسن مخزومی» 782
- مدح رسول اللّه و اهل بیت او: «2» 783
- اشاره 783
- حافظ بُرسی حلّی 811
- اشاره 811
- در رثاء حسین (ع): 812
- چکامه دیگر: 840
- چکامه دیگر: 860
- حسن بن راشد حلّی 873
6- او آنها را با تمام تلاش به حق محمد (ص) فرامی خواند و این که پسر اوست و از نفس او می باشد.
7- اما آنان نزدیکی او به پیامبر را لحاظ نکردند و در مقابل او قدم هایش لغزید (با او جنگیدند) 8- امت جدّش او را کشتند و سپس لغزیدند و دچار آشفتگی و ضعف روحی شدند.
9- همچنان که دختر رسول خدا را دچار فاجعه کردند و هنگامی که تنها شد علیه نسل او آهنگ جنگ نمودند.
______________________________
(1)- اعیان الشیعه؛ ج 4، ص 128. ادب الطف؛ ج 1، ص 193.
(2)- ادب الطف؛ ج 1، ص 192.
دانشنامه ی شعر
عاشورایی، محمد زاده ،ج 1،ص:84
سیّد اسماعیل حمیری
ابو هاشم (ابو عامر) اسماعیل بن محمّد بن یزید بن ربیعه ی حمیری معروف به سیّد در سال 105 هجری در عمّان متولد شد. پدران وی یمنی بودند که در شام سکونت داشتند و «سید» جزو نام او بوده و هاشمی نبوده است. وی مشهورترین شاعر شیعه و مدافع مذهب و زبان گویای این طایفه بود. طبعش به قدری روان و شعرش به حدی فراوان بود که تاکنون کسی موفق به تدوین دیوان جامع و ضبط همه ی اشعار او نشده است. تنها 2300 قصیده از هاشمیات او را جمع آورده اند. جدّش یزید بن زیاد معروف به «ابن مفرّغ» (م 69 ه.) نیز شاعری بزرگ بود. او از جوانی به تشیّع گرائید بر خلاف والدینش که از خوارج و اباضی مذهب بودند و امام علی (ع) را سبّ می کردند او طبع خدادادی اش را در سرودن مدایح اهل بیت به کار انداخت.