دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم صفحه 190

2- ترجو الصّبا بعد ما شابت ذوائبهاو قد جرت طلقا فی حلبه الکبر

3- أجارتی! إنّ شیب الرأس نفّلی ذکر المعاد و ارضانی عن القدر

4- لو کنت ارکن للدّنیا و زینتهاإذن بکیت علی الماضین من نفری

5- أحنی الزّمان علی أهلی فصدّعهم تصدّع القعب لاقی صدمه الحجر 1- دلبرم! چون کناره گیری ام را از زنان دید، نگران شد و شکیبایی مرا گناهی نابخشودنی شمرد.

2- وی با گیسوان سپیدش و با آنکه به گروه پیران پیوسته است، آرزوهای جوانی دارد.

3- دلبرا موی سپید یاد معاد را در من بیدار و مرا به سرنوشتم خرسند می کند، و از یاد عشوه گران مهوش باز می دارد.

4- اگر بر دنیا و زیبایی های آن دل بسته بودم، جای آن داشت که بر رفتگان خویش، زار بگریم.

5- در پی مکر زمانه و خیانت روزگار جمعشان فرو پاشید، چنان که گفتی کوه بر آنان فرو ریخت و هرکس هراسان به سویی گریخت.

6- بعض أقام و بعض قد أصاربه داعی المنیّه و الباقی علی الأثر

7- أمّا المقیم فأخشی أن یفارقنی و لست أوبه من ولیّ بمنتظر