دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم صفحه 215

اشاره

ابو القاسم، ابو بکر، احمد بن محمّد بن الحسن بن مرّار الجوزی الرقیّ «1» الضبیّ «2» الحلبی انطاکی مشهور به صنوبری شاعر شیعی قرن چهارم هجری است که شعرش لطافت و رقّت شاعری را با قوّت طبع شاعرانه با هم جمع کرده و از نظر متانت و حسن اسلوب، بهره کافی به دست آورده و شعرش در اعلی درجه خوبی است. «3»

مضامین اشعارش وصف باغها و گلها و مدایح اهل بیت (ع) است.

صنوبری در حلب و دمشق سکونت داشته و در وصف شهر حلب نیز قصیده ای با 104 بیت دارد که «بستانی» این قصیده را بهترین توصیف از شهر حلب می داند. «4»

سبب شهرتش به صنوبر را گفته اند که او صاحب یکی از بیت الحکمههای مأمون بود و روزی مقابل مأمون مناظره ای در گرفت و طرز سخن گفتن و قاطعیت لحنش را مأمون پسندید و گفت: «تو صنوبری شکلی» مقصود هشیاری و قاطعیت و تند مزاجی او بود. «5»

در مورد تشیّع او اشعار نغزش گواهی است؛ و ابن شهر آشوب او را از مدیحه سرایان اهل بیت (ع) شمرده است. وی نسبت به «کشاجم» دوستی شدیدی داشت.

صنوبری در سال 334 ه ق وفات یافت. «6»

-*-

1- ما فی المنازل حاجه تقضیهاإلّا السّلام و أدمع نذریها

2- و تفجّع للعین فیها حیث لاعیش اوازیه بعیشی فیها