دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم صفحه 294

7- حووا علم ما قد کان أو هو کائن و کلّ رشاد یحتویه طلوب

8- و قد حفظوا کلّ العلوم بأسرهاو کلّ بدیع یحتویه غیوب

9- هم حسنات العالمین بفضلهم و هم للأعادی فی المعاد ذنوب «1» 1- مردمی که بالاترین مقام را حائز شدند و در میان صاحبان فضل همتایی برای آنان نیست.

2- اگر نسب خود را یاد کنند، از مجد و عظمت سر به آسمان می سایند و در صاحبان نسب کسی بدان پایه نیست.

3- آنان دریای کرم اند که درّ و گوهر به امواج خود به ساحل افکند و دریغ ندارد.

4- کشتی های نجات بر آن روان است و آبش برای تشنگان سرد و گواراست.

5- دریایی که همسایه را بی نیاز کند و ساحلش تفرج گاه وسیع باشد.

6- آنان دست آویز بین بندگان و پروردگارشان باشند، دوستدارشان به روز رستاخیز زیانکار نیست.

7- دانش گذشته و آینده را در آستین دارند و هم آنچه هرکس بخواهد.

8- دانشها را یکسره بی سپر کرده اند و هرچه تحفه و یا در پرده باشد.