دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم صفحه 464

قصیده:

1- قف بالدیار المقفرات لعبت بها أیدی الشتات

2- فإذا سألت فلیس تسأل غیر صم صامتات

3- و اسأل عن القتلی الألی طرحوا علی شطّ الفرات

4- و تیقّنوا أن الحیاه مع المذلّه کالممات

5- و منیتی فی نصرهم أشهی إلیّ من الحیاه «2» 1- در سرزمینی که بازیچه ی دست پراکندگی قرار گرفته و ویران شده بایست.

2- اگر بخواهی درباره ی آن ویرانی سوال کنی، باید از اشیاء کر و لال بپرسی. (همه چیز از دست رفته است.)

3- از کشتگانی که در کنار فرات بر روی زمین افتاده اند بپرس!

4- آنها

یقین دارند که زندگی با خواری چون مرگ است.