دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم صفحه 534

المؤید فی الدّین

هبه اللّه موسی بن داود شیرازی، المؤید فی الدّین، داعی الدعاه، دانشمندی یگانه و شخصیتی ممتاز و برجسته، نام آوری از رجال علم و ادب و نابغه ای در علوم عربیّت است. اگرچه در سرزمین فارس دیده به جهان گشوده و در همان سامان بالید، لکن بهره ی وافری از لغت عرب برده و در شعر و شاعری دستی توانا یافته است.

از ابتدای جوانی، مبلّغ مرام و مسلک فاطمیان بوده و در راه تبلیغ، گامهای وسیعی برداشته و در راه عقیده اش شدائد و سختی فراوان دیده اما همواره رنج و بلا را به جان می خرید و در تبلیغ مرام و مسلک خود هرگونه مصیبتی را ناچیز می شمرد.

وی به سال 390 ه. ق. در شیراز متولد شد. و همانجا نشو و نما یافت و در سال 429 هجری راهی اهواز گشته و پس از آن به حلّه و مصر سفر کرد و تا پایان عمر که به سال 470 هجری بود در آنجا زیست.

شاعر بزرگوار چند اثر علمی از خود به جای نهاده که گواه قدرت او در بحث و مناظره، وفور اطلاعات او در مسائل و احکام و عمق دانش و بینش او در معرفت نکته ها و اسرار کتاب و سنت است. تألیفات او عبارتند از: «مجالس المؤیدیه»، «دیوان المؤید»، «سیره المؤید»، «شرح المعاد» و ...

شرح حال شاعر به قلم خود در کتابی به نام سیره بین سالهای 429- 450 نوشته شده که در مصر به چاپ رسیده است. «1»

***

1- نکسوا ویلهم ببابل جهراجمل ذا وراءها تفصیل

2- أهل بیت علیهم نزل الذّکرو فیه التّحریم و التّحلیل

3- هم أمان من العمی و