دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم صفحه 561

اشاره

ربیب، ابو المعالی، سالم بن علی بن سلمان بن علی معروف به «ابن عودی» و متخلّص به «عودی» تعلبی، نیلی «1» که به سال 478 ه. ق. در ناحیه ی رود فرات به دنیا آمد. وی از شعرای قرن پنجم و ششم هجری می باشد و از سرایندگانی است که سروده هایش مشهور و معروف است.

در روزگار او عماد الدّین اصفهانی نویسنده ی مشهور، شرح حال شعرای معاصر خود را جمع آوری می کرد، در مورد این العودی می گوید: «جوانی است که هوش و ذکاوتش بسان شعله ی آتش و سروده هایش چون شراب ناب است.» «2»

وی به سال 558 ه. ق. درگذشت. ابن عودی در ثنا و ستایش اهل بیت (ع) و شهادت حسین بن علی (ع) اشعاری سروده که قسمتی از قصیده های او را می آوریم:

***

1- متی یشتفی من لاعج القلب مغرم و قد لجّ فی الهجران من لیس یرحم؟!

2- إذا همّ أن یسلو أبی عن سلوّه فؤاد بنیران الأسی یتضرّم

3- و یثنیه عن سلوانه لفضیلهعهود التّصابی و الهوی المتقدّم

4- رمته بلحظ لا یکاد سلیمه من الخبل و الوجد المبرّح یسلم

5- إذا ما تلظّت فی الحشا منه لوعهطفتها دموع من أماقیه تسجم 1-