دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم صفحه 74

1- صحوت و قد صحّ الصبا و العوادیاو قلت لاصحابی أجیبوا المنادیا

2- و قولوا له إذ قام یدعوا الی الهدی و قبل الدّعا: لبّیک لبّیک داعیا

3- ألا وانع خیر النّاس جدّا و والداحسینا لأهل

الدّین: ان کنت داعیا

4- فیالیتنی إذ ذاک کنت شهدته فضاربت عنه الشّانئین الأ عادیا

5- و دافعت عنه ما استطعت مجاهداو أعملت سیفی فیهم و سنانیا «1» 1- من بیدار شدم در حالی که اعمال نیکم صحیح شد و به یارانم گفتم که دعوت منادی را اجابت کنید.

2- و به او هنگامی که بلند شد و آنها را به هدایت دعوت می کرد؛ گفتند: ای دعوت کننده! لبیک!

3- به ندای کسی لبیک گوئید که شما را به سوی حسین می خواند که پدر و جدّش برای اهل دین بهترین مردم بودند.

4- ای کاش که من هنگامی که او را درک کرده بودم، با او علیه دشمنان کینه توزش نبرد می کردم.

5- و تا جایی که می توانستم مجاهده می کردم و از او دفاع می کردم و شمشیرم را در راه او به کار می انداختم.