دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم صفحه 742

28- اگر در برابر نعمتی که به من ارزانی داشته همواره شکرگزار باشم سزاوار است.

29- علیهذا سپاس همیشه مال اوست و شکر همواره مخصوص او.

دانشنامه ی شعر عاشورایی، محمد زاده ،ج 1،ص:319

علاء الدین علی حلّی

اشاره

ابو الحسن علاء الدّین شیخ علی بن حسین حلّی شفهینی یا شهیفی معروف به ابن شهفیّه، دانشمندی فاضل و

ادیبی کامل بود که در قرن هشتم هجری می زیست و معاصر شهید اول محمّد بن مکّی صاحب لمعه مقتول به سال 786 هجری بود.

قصاید او در مورد خاندان رسالت (ع) پر از حجّت و دلیل می باشد و از شعرای این خاندان به شمار می آید. قصاید هفت گانه و طولانی او بسیار مشهور است. که این قصاید در مدح امیر المؤمنین علی (ع) و نوحه سرایی و سوگواری بر فرزندش حسین (ع) می باشد. علاء الدین در نیمه ی اول قرن هشتم و به سال 730 هجری در حلّه از دنیا رفت و همانجا به خاک سپرده شد. «1»

*** ابن شهفیّه قصیده ای با 188 بیت در مدح و رثای علی (ع) و اولاد طاهرش سروده است. ابیاتی را که مربوط به امام حسین (ع) و روز عاشورا می باشد در اینجا می آوریم: «2»

1- لو لا الأولی نقضوا عهود محمّدمن بعده و علی الوصی تمرّدوا